Bardzo często powtarzam moim studentom, żeby pamiętali o tym, że ich zasoby zwiększają szanse na znalezienie ciekawej pracy. Wydaje się to czasem banalne, ale to prawda. Osobiście uważam, że zasoby to nie tylko to co jest dobre. To również wiedza na temat naszych ograniczeń. I o tym między innymi w dzisiejszym artykule.
Wewnętrzne ograniczenia
Kolejnym obszarem, który chciałabym omówić, a w ramach którego dowiesz się ciekawych rzeczy na swój temat, są wewnętrzne ograniczenia. Wewnętrzne ograniczenia to działania, które w sytuacji nasilenia utrudniają realizację postawionych przez nas celów.
Co ciekawe, bardzo często w swoim zachowaniu nie znajdujemy nic szkodliwego i tym samym trudniej jest nam wprowadzić zmiany, a czasem, w obliczu konieczności wprowadzenia zmian, czujemy opór w stosunku do nich.
Najważniejsze to uzmysłowić sobie, że posiadamy takie ograniczenie, które może (ale nie musi) wpływać na nasz rozwój zawodowy i osobisty.
Podobnie jak w przypadku cech wyróżniających i wartości, tutaj również może zostać wykryte jedno, bądź kilka wewnętrznych ograniczeń. Może okazać się również, że nie wykryto żadnego. Nie oznacza to, że jesteś jak to niektórzy mówią „wolny od ograniczeń”, a tylko tyle, że nie są aż tak zauważalne przez inne osoby.
Na zajęciach z Tutoringu jednym z tematów, omawianych przy okazji testu Gallupa, jest psychologia pozytywna. Rozważając rozumienie relacji między mocnymi i słabymi stronami, posłużyliśmy się przykładem statku, gdzie mocne strony i talenty stanowiły żagle, natomiast słabe strony wskazywały na dziury w burcie.
Pomyśl o swoich wewnętrznych ograniczeniach, jak o tej dziurze w burcie.
Jej załatanie będzie z pewnością trudnym doświadczeniem, ale jeśli podejmiesz się przekroczenia swoich wewnętrznych ograniczeń, będzie to niewątpliwie sporym sukcesem, dlatego warto podejść do analizy tego obszaru w sposób rzetelny i obiektywny.
Pamiętaj, że w tym momencie to Ty przejmujesz stery. Takie podejście niech będzie dla Ciebie punktem wyjścia do dalszej pracy, a podsumowaniem odpowiedź na dwa pytania.
- Jak rozumiesz stwierdzenie wewnętrzne ograniczenia?
- Jak do tej pory radziłeś sobie z nimi?
Na koniec wrócę jeszcze do sytuacji, w której okazuje się, że żadne z wymienionych ograniczeń nie zostało wskazane w raporcie. Zawsze powtarzam moim studentom, że teraz to dopiero zaczyna się praca nad ograniczeniami. Świetnie, jeśli badanie wskaże nam konkretne ograniczenie, ale jeszcze więcej wysiłku musimy włożyć w to, żeby zastanowić się nad sobą w sytuacji, kiedy takich wskazówek nie mamy.
Tu nie chodzi o to, żeby na siłę coś znaleźć, ale żeby zastanowić się nad tym co sprawia, że czasem czujemy blokadę do dalszej pracy.
Cechy wyróżniające
Kolejnym z pięciu obszarów narzędzia iP121 są cechy wyróżniające.
Autorzy testu iP121 wskazali siedem cech, które wyróżniają nas na tle innych osób:
- emocjonalność,
- konfliktowość,
- kontakty interpersonalne,
- motywacja zadaniowa,
- role zespołowe,
- rozwój osobisty,
- styl działania.
Cechy, które nas wyróżniają są naszymi skłonnościami.
Intensywność tych cech w dużej mierze zależy od tego, w jaki sposób z nich korzystasz, a co ciekawe czasem bez większego zastanowienia. To, co w tej części wyróżnia daną osobę, może stanowić zarówno atut jak i ograniczenie, w zależności od kontekstu sytuacji. Wiedza na ten temat przydaje się podczas szukania odpowiednich dla siebie warunków pracy.
Z doświadczenia wiem, że studenci chętnie porównują swoje wyniki testów z kolegami i koleżankami z grupy tutorskiej, czy kierunkowej. Podobnie jak w przypadku pozostałych obszar również w tej części mogą pojawić się dwie, trzy albo wszystkie wartości.
Już wskazanie chociaż jednej cechy wyróżniającej mówi o tym, że dana osoba posiada wyrazistą osobowość. Z drugiej strony, w niektórych sytuacjach, może to ograniczać elastyczność w działaniu. Co to oznacza? Każdy ma inny zbiór cech wyróżniających, a co za tym idzie – inne potrzeby.
Osoby z cechami wyróżniającymi powinni szukać pracy, która zaspokoi ich potrzeby.
Osobiście należę do osób, u których nie wskazano cech wyróżniających się. Czy to możliwe – jak widać tak. Co to oznacza? Osoby, u których nie wskazano żadnej cechy wyróżniającej, odznaczają się łatwością adaptacji i działania w różnorodnych warunkach. Oczywiście ma to swoje plusy i minusy. Takie osoby jak ja, w porównaniu z osobami u których takie cechy się pojawiły, częściej wychodzą ze swojej strefy komfortu podejmując różnego rodzaju zadania czy wyzwania.
Czas na przykład. Przeanalizujmy jedną z cech – styl działania. Jest to cecha, która wiele mówi o entuzjazmie do wykonywanych zadań, ale również o jego braku. Na to, jaki styl działania prezentujesz wpływa np. Twój brak systematyczności. Przy okazji można zadać sobie kilka pytań, które pozwolą przez chwilę zastanowić się nad stylem działania, który Ty reprezentujesz.
- Czy i dlaczego jestem bierny w reagowaniu na zaspokajanie swoich najpilniejszych potrzeb?
- Dlaczego nie robię nic, żeby to zmienić?
- Czy w swoim działaniu wykazuję inicjatywę?
- Czym jest dla mnie ryzyko i zmiana?
Parę słów na koniec…
Tak jak już wiele razy wspominałam badaniem objęci są wszyscy studenci studiów pierwszego stopnia, zarówno polskojęzycznych jak i anglojęzycznych kierunków. Pamiętajmy jednak, że to badania skierowane jest do każdego z nas, a wiedza na temat tego w co nas motywuje i demotywuje, co nas wyróżnia bądź ogranicza, w końcu jakie kompetencje wyróżniają nas na tle innych osób przyda się każdemu. Może więc okazać się, że raport opisuje Cię jako osobę, która pod jakimś względem wyróżnia się na tle innych, choć Ty sam wcale nie jesteś o tym przekonany i odwrotnie. Jest to różnica między perspektywą osobistą a perspektywą porównań społecznych, na której bazuje raport.
Raport jest bardzo przyjemną lekturą, do której sama bardzo często wracam.